Sæl veriði.
Í dag er sunnudagur, dagur sólarinnar. Upphaf eða endir vikunnar og staðan tekin og hugleiðingar viðraðar.
Sit hér við skrifborð á deild á Landsspítalanum. Ég er í endurhæfingu, inniliggjandi eins og er. Það gefur mér tíma til að hugsa um lífið og tilveruna á annan hátt en áður. Hér er dagskrá alla daga og mikið um góða strauma. Ætli ég losni ekki á næstunni, en mér líður töluvert betur en fyrir tveimur vikum þegar ég lagðist inná Hringbraut. Kannski tímabært að opna aðeins á þessa umræðu um leit að jafnvægi.
Uppsveifla er eitthvað sem allir ættu að upplifa á ævinni, eða þannig líður mér. Manía er eitthvað sem skaðar heilann en á sama tíma opnar hún á margar nýjar hugsanir og nýjir straumar flæða um tilveruna. Eðlileg uppsveifla er góð. Hún minnir á vor eftir harðan vetur. Margir hafa fundið fyrir euphoria-tilfinningum. Sem dæmi þegar hlustað er á góða tónlist. En því hærra sem farið er, í mínu tilfelli, koma fram hugmyndir sem eru bæði réttar og rangar á sama tíma. Líkaminn fer í viðbragðsstöðu og ofsóknaræði fylgir. Það er kannski miður. Alltaf verður að gæta jafnvægis. Það sem fer upp, kemur niður. Bókað.
Það er langt síðan ég skrifaði hérna inn síðast.
Ætla að láta þetta duga um sinn.
Takk fyrir að lesa,
Bestu kveðjur,
Sonja
SONJA 